Liefde met 18 jaar verschil: hoe het bij Evelien de Bruijn alles op z’n kop zette

Tekst: Evelien Berkemeijer

15 januari 2026

Evelien de Bruijn vertelt aan De Telegraaf hoe haar relatie met de achttien jaar oudere Paul levens raakte. Leeftijd, rouw en loyaliteit botsten. “Ik ben maar vijf jaar ouder dan zijn oudste dochter.”

Ze kenden elkaar al jaren voordat het vuur aanging. Na het verlies van zijn vrouw en daarover contact houden, volgde één etentje. Daar merkte Evelien de Bruijn het: ze was verliefd op die weduwnaar met drie kinderen.

Lees ook: Evelien de Bruijn vindt tinnen huwelijk ‘suf’

Vonk na jaren stilte

“Hij was mijn baas geweest bij RTV Utrecht en 3FM. Toen hij wegging bij 3FM zou er een groot afscheidsfeest komen, wat niet doorging, omdat zijn vrouw ongeneeslijk ziek werd en nog maar drie maanden zou leven.” Jaren later, na blijven informeren en uiteindelijk samen eten, bleek afstand houden onhaalbaar. De nieuwe liefde ontstond in de schaduw van een verleden dat volop meereisde.

De breuk die pijn deed

“Het was zacht gezegd heel rommelig. Ik heb naar Erik, de vader van Boris, uitgesproken dat ik verliefd aan het worden was. Dat resulteerde er uiteindelijk in dat ik zijn hart heb gebroken door bij hem weg te gaan. Dat heeft een hoop verdriet opgeleverd.” De hoop op snelle harmonie bleek wishful thinking: “Ik hoopte dat we na een paar maanden met de hele familie aan de grote keukentafel zouden zitten om het leven te vieren, ook Paul wilde mijn ex er het liefst meteen bij hebben, maar dat was natuurlijk naïef. Hij had een terechte reden om heel boos te zijn.”

Lees ook: Evelien de Bruijn had een theezakjescomplex

Puzzelen tot er ruimte kwam

Dat was niet de enige uitdaging. “Het is wel een puzzel geweest om het allemaal goed te krijgen, toen ik net in het gezin van Paul kwam. Hij wilde het allerliefst de hele familie zo intens mogelijk samensmelten. Maar zowel zijn meiden als ik waren daar nog helemaal niet aan toe. Zij hadden gevoelsmatig hun moeder nog maar net verloren aan een slepende ziekte, en ineens stond daar de jonge vriendin van hun vader in huis.” Met tijd en gesprekken kwam erkenning: “Nu zeggen ze tegen hun kinderen dat Paul hun opa is en ik ben oma, zonder dat hun moeder daarbij vergeten wordt. Voor mij was dat een heel hoge vorm van acceptatie en liefde die ik van ze kreeg.”

BRON: TELEGRAAF. FOTO: ANP (2019)