Jamai terug naar zijn roots met slagwerk in ‘Maestro’

Tekst: Evelien Berkemeijer

19 januari 2026

Met het percussiestuk ‘Mercury Rising’ keert Jamai Loman hoorbaar terug naar waar het ooit begon. Hij dirigeert slechts zeven slagwerkers, wat eenvoudig lijkt maar in de praktijk verraderlijk precies blijkt.

In aanloop vraagt Jamai aan percussionist Niek KleinJan wat diens sectie van een dirigent nodig heeft, waarop de essentie neerkomt op compacte, strikte gebaren. Een nieuwe uitdaging voor Jamai in zijn ‘Maestro’-tijd.

Terug naar slagwerk

Wanneer Jamai Loman aan de beurt is voor zijn eerste stuk in ‘Maestro’, krijgt hij een percussiestuk: ‘Mercury Rising’. Dat lijkt eerst fijn: hij hoeft maar zeven slagwerkers te dirigeren. Toch blijkt het moeilijker dan verwacht. Toen hij het stuk ging luisteren, was het een feest van herkenning: “Ik ben zelf ooit in slagwerk begonnen”, vertelt hij. Toch is het dirigeren van zo’n stuk weer een nieuwe uitdaging. Daar neemt hij het advies van Niek in mee.

Lees ook: Oneerlijk vertrek? Publiek accepteert exit in ‘Maestro’ niet

Compacte controle op de bok

Tijdens het optreden laat Jamai precies dat zien: compacte, duidelijke aanwijzingen. De jury is zichtbaar onder de indruk, met Isabelle van Keulen zelfs met het handen in haar haar. Ook de coach is lovend: “Dit is wel knap hoor, dit straalt echt vakmanschap uit.” Isabelle vat het gevoel kort samen: “Ongelooflijk!” Dominic Seldis klinkt al even enthousiast tijdens het spel: “Zo duidelijk!”

Chaos vanbinnen, helderheid naar buiten

Na afloop geeft Jamai toe dat het in zijn hoofd één grote storm was. “Het is een totaal andere beleving om met percussie te werken. Het is fantastisch om te doen, maar er is weinig referentie natuurlijk omdat je niet echt een melodie hebt.” Even grijpt hij naar de partituur, tot ongeveer de derde bladzijde, om het daarna weer los te laten omdat het simpelweg nóg een extra handeling is.

Tekst gaat verder onder video.

Jury ziet vakmanschap en multitasken

Dominic begint zijn commentaar bijna vloekend, maar blijft vooral onder de indruk dat Jamai de musici precies gaf wat ze nodig hadden. Kleine foutjes doen er volgens hem niet toe, de grote lijn is trefzeker. Dat hij tussendoor ook zijn bril meerdere keren rechtzette, levert een glimlach op en één droge conclusie: “Multitasken voor gevorderden.” Isabelle blijft bij superlatieven en kijkt vooruit: “Ik wil je graag gaan boeken voor mijn concerten.” Ze zet door: “Als jij het nu gaat leren en dan concerten gaat geven, dan wil ik daar graag als eerste bij zijn.” Waarop Jamai luchtig instemt: “Ik kom voor een frikandel en een Fristi.”

FOTO: ELVIN BOER