Saskia Belleman blikt terug op haar jaren in de rechtbank

Tekst: Evelien Berkemeijer

28 mei 2026

Na honderden rechtszaken en duizenden dagen in de rechtbank zwaait rechtbankverslaggever Saskia Belleman af bij ‘De Telegraaf’. Ze is 67 en gaat officieel met pensioen, maar helemaal afscheid nemen van haar werk doet ze niet. In ‘NOS Met het Oog op Morgen’ blikt Saskia terug op haar carrière.

Op haar laatste werkdag zat Saskia Belleman nog gewoon in de rechtszaal. “Toch wel een beetje met dat gevoel van: dit is de laatste dag in dienst van de krant. Want ja, dat is morgen afgelopen.” Toch blijft de rechtbank trekken. “Ik ga als zzp’er nog steeds rechtszaken bijwonen voor talkshows. Ik blijf freelancer voor de krant af en toe. En ik laat het onderwerp femicide niet los.”

Lees ook: Johan Derksen baalt van pensioen Saskia Belleman: ‘Die ga ik missen’

Van bureau naar rechtszaal

Zestien jaar geleden werd Saskia gespecialiseerd rechtbankverslaggever. Daarvoor werkte ze jarenlang in leidinggevende functies, maar dat begon te knagen. “En ik dacht eigenlijk in toenemende mate: is dit nou waar ik de journalistiek voor had gekozen? En het antwoord was eigenlijk steeds vaker nee.” Toen de toenmalige rechtbankverslaggever vertrok, zag ze haar kans. “Ik dacht: dat is het. Ik ben het. Opvolger gevonden.”

Tekst gaat verder onder video.

Een dunne lijn

De wereld van de rechtspraak bleef haar fascineren, vooral omdat ze daar volgens haar veel ziet van wat mensen kan overkomen. “Ik zie heel vaak geen criminelen in de verdachtenbank zitten, maar gewoon mensen zoals jij en ik. Bij wie iets heel erg fout is gegaan.” Die ervaring heeft haar blik op mensen gevormd. “Als je maar genoeg uitgedaagd wordt, getergd wordt, of misschien een stoornis hebt, dan blijkt iedereen in staat om iets verschrikkelijks te doen.” Tegelijk houdt ze vast aan een ander besef: “De meeste mensen deugen gewoon. De meeste mensen doen dit niet.”

Zaken die blijven hangen

Sommige rechtszaken staan nog altijd in haar geheugen gegrift, zoals het proces tegen Willem Holleeder. Door zijn bekendheid trok de zaak veel publiek. “Hij ging met iedereen op de foto, hij schreef een column. Het was echt een soort celebrity.” Saskia merkte dat de ernst van de verdenkingen soms naar de achtergrond leek te verdwijnen. “Ik vroeg wel eens: waarom bent u hier? Ja, zei iemand: ik had de keus tussen de Efteling of Holleeder. En het werd Holleeder.” Vooral zaken met kinderen hakten erin. “Dat zijn zaken die er wel inhakken”, zegt ze. “Omdat je hoort wat die kinderen wordt aangedaan.”

Uitleggen blijft nodig

Ondanks alles is haar vertrouwen in de Nederlandse rechtspraak groot gebleven. Wel ziet ze veel kritiek vanuit de samenleving, vaak gebaseerd op gevoel in plaats van kennis. Daarom blijft Saskia uitleg geven, ook op X. “Ik vind het zo verschrikkelijk belangrijk dat mensen begrijpen hoe die rechtsstaat in elkaar steekt.” Ook na haar pensioen blijft ze betrokken bij rechtszaken, werkt ze verder aan haar podcastserie over femicide en wil ze context blijven bieden. “En dat ze denken: nu zij het zo uitlegt, begrijp ik het. En vind ik het ook eigenlijk wel goed zo.”

Bron: NPO Radio 1.