Hoe Job Bovelander opgroeide met Annie M.G. Schmidt

Tekst: Redactie Party

14 mei 2026

Voor Job Bovelander is Annie M.G. Schmidt onlosmakelijk verbonden met zijn jeugd.

Van woensdag 20 tot en met 31 mei is het de Annie M.G. Schmidt-week 2026, waarin de geboortedag van
Annie M.G. Schmidt gevierd wordt. Zij stond bekend als ’de moeder van de Nederlandse kinderliteratuur’. Vanaf
10 februari 2027 is de muziektheatervoorstelling ’Lang Leve Annie M.G.’ te zien in theaters door heel Nederland.
Nandi van Beurden, Job Bovelander en Suzan Seegers brengen daarin een muzikale ode aan het tijdloze
werk van Annie M.G. Schmidt. Party vroeg hen naar hun mooiste herinnering aan Annie M.G. Schmidt.

Job Bovelander, die vanaf februari 2027 te zien is in de voorstelling ’Lang Leve Annie M.G.’, verslond als kind de bekende verhalen van de schrijfster.

Lees ook: Welke invloed heeft Job Bovelander op GTST?

“Zoals bijna ieder kind dat in de jaren negentig in Nederland opgroeide, heb ik de cassettebandjes van ’Jip En Janneke’ helemaal grijs gedraaid”, vertelt Job Bovelander. Vooral de verhalen die werden voorgelezen door Mieke Verstraete maakten diepe indruk op hem.

Warme herinneringen aan ‘Abeltje’

Niet alleen de verhalen, ook de musicals en films van Annie M.G. Schmidt maakten veel los bij Job Bovelander. “Van de kindermusical ’Een Fluitje Van Een Cent’ kende ik alle teksten uit mijn hoofd. En de eerste film die ik ooit in de bioscoop zag was ’Abeltje’. Daar heb ik nog steeds warme herinneringen aan.”

Pas later ontdekte hij hoeveel lagen er eigenlijk in het werk van Annie M.G. Schmidt zitten.

Job Bovelander ontdekt de tijdloosheid

Tijdens zijn studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam ging Job Bovelander de teksten van Annie M.G. Schmidt opnieuw lezen. “Toen realiseerde ik me pas hoe goed haar teksten in elkaar steken en hoe tijdloos haar liedjes voor volwassenen eigenlijk zijn.”

Volgens hem zijn veel thema’s uit haar werk vandaag nog altijd actueel. “Onderwerpen als emancipatie en woningnood spelen nog steeds. Haar teksten roepen daardoor niet alleen nostalgie op, maar laten ook zien hoe weinig er soms veranderd is.”