Trijntje Oosterhuis vergelijkt zingen met EMDR-therapie: ‘Zingen werkt drie keer beter’

Tekst: Evelien Berkemeijer

19 mei 2026

Trijntje Oosterhuis vertelt in ‘Vriendin’ openhartig over de rol die zingen in haar leven speelt. Voor de zangeres is muziek een manier om moeilijke emoties te verwerken.

Zingen was er volgens Trijntje Oosterhuis al voordat er dingen gebeurden die haar leven konden ontwrichten. Het vormde voor haar een fundament waarop ze altijd kon terugvallen.

Lees ook: Trijntje Oosterhuis verloor kilo’s door gezondere keuzes

Zingen als fundament

Op de vraag hoe zingen haar helpt bij het verwerken van moeilijke emoties, zegt Trijntje: “Zingen werkt drie keer beter dan EMDR, zeg ik weleens. Zingen was er altijd al voor mij, al vóór alles wat mij mogelijk in mijn leven zou kunnen ontwrichten. Ik had één fundament, en dat was het zingen, daar kon ik op terugvallen. Als ik dat niet had gehad, weet ik niet wat ik had gedaan. Het is misschien net zoals wat jij doet: schrijven. Als je iets hebt wat je met passie doet, helpt dat.”

Tekst gaat verder onder video.

‘Ken je mij’ raakt haar diep

Een van de nummers die veel voor haar betekent, is ‘Ken Je Mij’, een gedicht dat haar vader Huub Oosterhuis schreef naar een psalm in 1973, het jaar waarin Trijntje werd geboren. “Het is een van de moeilijkste liedjes om te zingen. Mijn vader heeft het inderdaad geschreven in mijn geboortejaar. Pas veel later is het, door iemand anders, op muziek gezet.”

Gevoel van thuiskomen

De zangeres herinnert zich hoe ze de cd van haar vader in de auto opzette en plotseling het refrein hoorde. “Opeens hoorde ik dat refrein, Ken Je Mij. Dat kwam zo binnen. Ik besefte: dit is hoe ik me voel als ik bij mijn vader ben. Ik zag voor me hoe hij me als kind voorlas terwijl hij op zijn schommelstoel zat. Mijn vader gaf me het gevoel dat ik er altijd mocht zijn. Het was een veilig gevoel.”

Tekst gaat verder onder video.

Rode draad op het podium

Volgens Trijntje roept ‘Ken Je Mij’ veel op, ook bij anderen. “Ken je mij? is een uitnodigende vraag. Het roept veel op, voor sommige mensen is het confronterend. Je stelt jezelf de vraag: maar wie ben ik dan eigenlijk, en: mag ik wel zijn wie ik ben?” Het lied is voor haar belangrijk gebleven. “Die tekst voelde voor mij als thuiskomen en ik denk dat veel mensen dat voelden. Het is voor mij een rode draad op het podium geworden. Dit lied gaat over wat zingen voor veel mensen kan betekenen: thuiskomen in jezelf.”