Wendy Karst vindt troost in verhalen over René: ‘Doet me ontzettend goed’

Tekst: Andries Jelle de Jong

1 september 2026

Na het overlijden van René Karst ontdekte zijn vrouw Wendy pas echt hoeveel mensen bijzondere herinneringen aan de zanger hebben. Nog altijd wordt ze aangesproken door bekenden én volslagen vreemden die haar vertellen hoe René ooit iets voor hen betekende.

Voor Wendy zijn die verhalen een grote steun tijdens haar rouwproces. “Dat soort dingen krijg ik nog steeds terug, soms zelfs van volslagen onbekenden. Mensen spreken me aan en vertellen dan hoe René ooit de tijd voor hen nam.”

‘Hij nam gewoon de tijd voor mensen’

Ook in zijn woonplaats Hoogeveen wordt René Karst gemist. Hoewel hij als artiest door heel Nederland bekend was, bleef hij volgens Wendy in het dagelijks leven heel benaderbaar.

“Hij liep hier natuurlijk ook gewoon rond. Even naar een winkel, naar de slager, een praatje maken. Als iemand hem vertelde dat zijn vrouw was overleden, bleef René staan en luisterde hij naar het hele verhaal. Hij nam daar gewoon de tijd voor.”

Lees ook Wendy Karst mist René Karst elke dag meer: ‘Bij iedere vallende ster wens ik dat hij terugkomt’

De herinneringen die Wendy te horen krijgt, zijn vrijwel zonder uitzondering warm. “Mensen vertellen me eigenlijk alleen maar positieve dingen: die grote lach, hoe open hij was en wat een lieve man ze hem vonden. Dat doet me ontzettend goed.”

Een heel ander dagelijks leven

Thuis is het gemis ondertussen overal voelbaar. Wendy heeft haar leven noodgedwongen opnieuw moeten inrichten. Zonder het onregelmatige artiestenbestaan van René Karst is haar dagelijkse ritme veel strakker geworden.

“Ik lig rond tien uur in bed en sta om zes uur op. Met René en zijn artiestenleven was alles veel onregelmatiger.” Die regelmaat blijkt onverwacht zelfs positieve gevolgen te hebben. “Gek genoeg komt die regelmaat mijn gezondheid ten goede, want ik heb minder medicijnen nodig dan voorheen.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Vooral tijdens alledaagse momenten merkt Wendy dat ze nu alleen is. Zo probeert ze eenmaal per week bij zoon Thomas en schoondochter Nande in Meppel te eten en schuift ze ook regelmatig bij haar schoonzus aan. De overige dagen kookt ze voor zichzelf. “Dan heb ik soms drie dagen dezelfde pan soep.”

Een klant gaf haar onlangs een bijzondere tip: ook wanneer ze alleen eet, de tafel voor twee personen dekken. “Dan heb je het gevoel dat er nog iemand tegenover je zit. Ik vond het een lieve gedachte, maar ik heb het nog niet geprobeerd. Misschien moet ik daar nog even aan wennen.”