Henny Huisman over leven zonder Lia: ‘Een man zonder vrouw betekent gekloot’

Tekst: Evelien Berkemeijer

1 oktober 2026

Henny Huisman is op zijn 75ste nog altijd graag bezig, maar er is één persoon zonder wie hij maar moeilijk kan: zijn vrouw Lia. In ‘Vriendin’ vertelt de presentator openhartig hoe verloren hij zich voelt zodra zij niet thuis is.

Geen werk in zijn agenda? Daar raakt Henny Huisman niet direct van in de war. Dan maait hij bijvoorbeeld graag het gras in de tuin. De afwezigheid van Lia heeft volgens hem veel meer invloed op zijn dagen.

Lees ook Henny Huisman en Mark Koster halen snoeihard naar elkaar uit vanwege André van Duin

Henny kan slecht alleen zijn

“Ik ervaar geen onrust door mijn werk, maar wél wanneer mijn vrouw van huis is. Ik kan héél slecht alleen zijn”, vertelt Henny. Lia zegt volgens hem niet veel, maar haar aanwezigheid blijkt voor hem belangrijk. “Lia zegt niet veel, maar zonder haar voel ik me onthand. De dagen duren dan veel langer en het gras maait ook lekkerder als ze er wel is.” Wanneer Lia met vriendinnen op vakantie gaat, laat ze voor Henny een lijstje met aandachtspunten achter. Toch begint hij haar naar eigen zeggen vrijwel meteen te missen. Over een toekomst waarin een van hen er niet meer is, doet hij een bijzonder openhartige uitspraak: “Als er van ons één dood moet, laat ik het dan in godsnaam zijn. Een man zonder vrouw betekent gekloot.”

Henny Huisman over pijn uit zijn jeugd

Achter de uitbundige entertainer Henny Huisman blijkt een persoonlijke geschiedenis te zitten die volgens hem nog altijd iets verklaart. In ‘Vriendin’ vertelt hij waar zijn behoefte aan aandacht en erkenning volgens hem vandaan komt. Henny zegt dat succes veel voor hem betekent, omdat hij het ziet als erkenning. Op de vraag waarom die behoefte bij hem zo sterk is, gaat hij terug naar het prille begin van zijn leven. Daarbij vertelt hij openhartig over de moeilijke omstandigheden waarin zijn ouders destijds zaten.

Een kastlade als wiegje

“Dat zit heel diep. Als baby was ik niet helemaal gewenst”, vertelt Henny. Zijn vader en moeder waren volgens hem erg arm en verkeerden in een moeilijke situatie. “Mijn oma’s kastlade werd mijn wiegje. Dáár is denk ik de schreeuw om aandacht ontstaan.” Die behoefte aan aandacht ziet Henny zelf niet alleen als iets negatiefs. Hij wil vooral mensen vermaken, of dat nu een groot publiek is of zijn kleinzoon met een paar vriendjes. “Entertainen zit gewoon in mijn karakter, is de aard van het beestje. Mijn enthousiasme is met de jaren niet minder geworden.” Dat anderen daar andere woorden voor gebruiken, beseft hij ook: “Een ander zal het uitsloverij noemen, gevierd willen worden, of gezien willen zijn.”