Astrid Holleeder bleef op de been dankzij kleindochter met epilepsie

Tekst: Evelien Berkemeijer

14 mei 2026

Na tien jaar in angst en anonimiteit te hebben geleefd, stapt Astrid Holleeder weer naar buiten. De 60-jarige vertelt in Nouveau wat haar al die jaren op de been hield.

Voor Astrid Holleeder was er steeds één duidelijke reden om door te gaan. Haar kleindochter, die epilepsie heeft, gaf haar een doel in een periode waarin dreiging en onzekerheid haar leven bepaalden.

Lees ook: Isa Hoes blikt terug op geheime ontmoeting met Astrid Holleeder

Kleindochter Astrid Holleeder als houvast

De stip aan de horizon was haar kleindochter. Astrid wilde haar beschermen tegen de mogelijke gevolgen van een aanslag en de schok die dat bij het kind zou kunnen veroorzaken. “Ik wilde niet dat er iets zou gebeuren waarvan zij zo zou schrikken dat ze een heftige aanval zou krijgen, met hersenletsel als gevolg.”

Tien jaar in de schaduw

Jarenlang leefde Astrid in de schaduw van angst en anonimiteit. Toch bleef ze doorgaan, met haar kleinkind als reden om niet op te geven. Dat veranderde toen haar kleindochter twaalf werd en Astrid zelf zestig. Na die mijlpalen nam Astrid een besluit. Ze wilde de jaren die ze nog heeft niet langer binnen doorbrengen. “Ik dacht: ik heb misschien nog tien goede jaren, die ga ik echt niet binnen zitten. Echt, dan word ik liever doodgeschoten.”