Ellen ten Damme haalt uit naar schoonheidsdruk: ‘Een mannelijke componist wordt nooit een vraag gesteld over schoonheid of rimpels’

Tekst: Evelien Berkemeijer

9 september 2026

Ellen ten Damme (58) heeft weinig behoefte om mee te gaan in de voortdurende druk op vrouwen om er jong en aantrekkelijk uit te blijven zien. De zangeres verbaast zich steeds meer over de grote rol die uiterlijk speelt.

Die verwondering verwerkt Ellen ten Damme ook in haar muziek. Dat vertelt ze aan Nouveau. In het nummer ‘Rare Dingen’ vraagt ze zich af waarom vrouwen zoveel tijd en energie steken in hun uiterlijk. Zelf probeert ze daar zo weinig mogelijk mee bezig te zijn en ook de strijd tegen ouder worden laat ze liever aan zich voorbijgaan.

Lees ook Ellen ten Damme steunt Anouk: “Ik vind het plan eigenlijk helemaal niet zo raar”

‘Altijd maar mooi, knap en aantrekkelijk’

“Ik kan me verwonderen over de druk die op vrouwen ligt om altijd maar mooi, knap en aantrekkelijk te zijn,” vertelt Ellen in een dubbelinterview met ‘Nouveau’. Die voortdurende focus op uiterlijk interesseert haar persoonlijk maar weinig. “In wezen wil ik zo min mogelijk nadenken over uiterlijk vertoon. Ik vind het simpelweg niet zo interessant.” Buiten het podium kiest ze dan ook graag voor praktisch boven glamoureus. In de Franse Dordogne verruilt Ellen haar podiumkleding zonder moeite voor een tuinbroek wanneer er gewerkt moet worden. “In een roze tulejurk is het niet lekker tractor rijden en hout hakken.”

Geen strijd tegen ouder worden

Ook ouder worden ziet Ellen niet als iets waartegen gevochten moet worden. Ze beschouwt de jaren eerder als iets wat bij het leven hoort dan als een vijand die bestreden moet worden. “Vechten tegen ouder worden is als vechten tegen de bierkaai. Waarom zou je? Je mag van geluk spreken als de jaren gaan tellen.” Daarmee kiest de zangeres duidelijk voor acceptatie. De druk om jong te blijven vindt ze moeilijk te rijmen met het feit dat ouder mogen worden op zichzelf iets waardevols is.

Dubbele maatstaf

Wat Ellen vooral tegenstaat, is het verschil tussen de manier waarop mannen en vrouwen in haar vak worden benaderd. Bij vrouwelijke artiesten gaat het volgens haar veel sneller over uiterlijk, schoonheid en ouder worden dan bij mannen. “Een mannelijke componist wordt nooit een vraag gesteld over schoonheid of rimpels.” Voor Ellen legt die constatering bloot hoe hardnekkig de dubbele maatstaf nog altijd is. Met ‘Rare Dingen’ maakt ze van die verbazing inmiddels ook een muzikaal onderwerp.