Envy Peru over groeiende onveiligheid: ‘Mensen worden onmenselijk behandeld, simpelweg om wie ze zijn’

Tekst: Evelien Berkemeijer

15 september 2026

Achter de kleurrijke Pride en de uitbundige draglooks schuilt voor Envy Peru een veel serieuzere werkelijkheid. De dragqueen ziet dat leden van de LGBTQ+-community nog altijd te maken krijgen met discriminatie, bedreigingen en geweld.

Zelf werd Envy Peru enkele jaren geleden mishandeld in het openbaar vervoer. Ook haar eigen ervaringen tijdens Pride hebben haar laten zien hoe belangrijk zichtbaarheid en acceptatie blijven. Dat vertelt Envy aan Grazia.

Lees ook Hoofdredacteuren nieuwe ‘L’HOMO.’ zien queer-acceptatie de afgelopen zeven jaar achteruitgaan

Pride blijft volgens Envy hard nodig

Hoewel Nederland op het gebied van LGBTQ+-rechten belangrijke stappen heeft gezet, betekent dat volgens Envy niet dat de strijd daarmee gestreden is. “Het kan erg tegenvallen. We hebben hier in Nederland veel mooie stappen gemaakt, zoals het legaliseren van het homohuwelijk in 2001. Maar we zien ook dat scheldpartijen en geweld naar mensen uit onze community de afgelopen jaren weer zijn toegenomen. Mensen worden onmenselijk behandeld, simpelweg om wie ze zijn.”

Voor haar is Pride daarom veel meer dan een kleurrijk feest. “En het feit dat het homohuwelijk in veel landen nog steeds niet gelegaliseerd is – dat er zelfs landen zijn waar nog de doodstraf staat op homoseksualiteit – toont aan waarom een Pride nog steeds heel erg nodig is. Het ziet er voor veel mensen misschien uit als een feest, maar het is eigenlijk een protest. Op een feestelijke manier, dat wel. Je ziet hoe makkelijk rechten kunnen worden teruggedraaid als een verkeerd iemand aan de macht komt, kijk maar naar de Verenigde Staten.”

‘Je loopt altijd het risico dat mensen iets gemeens roepen’

Ook op straat is Envy zich bewust van mogelijke reacties. Zelf gaat ze niet in drag over straat. “Het is niet dat ik me continu onveilig voel, maar ik loop ook niet over straat in drag. Ik ben altijd erg bewust bezig met hoe ik eruitzie. Als ik de queens hoor die de jaren tachtig en negentig hebben meegemaakt, liepen die zonder enige problemen over het Leidseplein of Rembrandtplein in Amsterdam. Nu is dat wel anders; je loopt altijd het risico dat mensen iets gemeens roepen of zelfs geweld gebruiken.”

Die angst is voor haar geen abstract gegeven. “Ik heb drie jaar geleden zelf ook een incident gehad, waarbij vier jongens me bedreigd en mishandeld hebben in het openbaar vervoer. Puur om wie ik ben, ik was niet eens in vol ornaat gekleed, maar gewoon als Boris. Ik ken veel queens en andere mensen uit de community die iets hebben meegemaakt, daarom voelt mijn samenwerking met Booking.com ook heel organisch. We staan allebei voor veiligheid en het is mooi dat we elkaar kunnen versterken met ons verhaal en doel.”

Eerste Pride maakte diepe indruk

Envy bezocht haar eerste Pride toen ze achttien was en nog niet uit de kast was. Haar vriendinnen vermoedden destijds al dat ze onderdeel was van de regenboogcommunity en stelden voor om samen te gaan. “Mijn eerste Pride beleefde ik op mijn achttiende toen ik nog hartstikke in de kast zat. Mijn twee beste vriendinnen roken al wel dat ik bij de regenboogcommunity hoorde, dus die zeiden: ‘Zullen we gezellig naar de Pride gaan?’ Ik dacht: dat wil ik helemaal niet, ik vind dat eng. Maar uiteindelijk ging ik toch en ik keek mijn ogen uit.”

De ervaring liet een grote indruk achter. “Het was zo mooi om zoveel verschillende mensen te zien, en dat iedereen werd gevierd om wie-ie is. Ik weet dus hoe belangrijk zo’n Pride is, ook als je jong en zoekende naar jezelf bent en uit een kleiner dorp komt. Ik kom uit Hilversum en was voor mijn gevoel the only gay in the village. Op de Pride zag ik een heleboel mensen zoals ik, dat was zo fijn.”

Langzaam de community leren kennen

Het duurde daarna nog enkele jaren voordat Envy bij haar ouders uit de kast kwam. Pride gaf haar intussen wel de ruimte om de LGBTQ+-community verder te ontdekken. “Dat heeft nog wel wat langer geduurd, ik was 21 toen ik voor mijn ouders uit de kast kwam. Maar door die Pride ben ik wel vaker naar Amsterdam gegaan – terwijl mijn moeder het niet wist – en met een vriend naar gaybarren en dragshows gegaan, waardoor ik de community leerde kennen.”