Imca Marina over zware tijden in haar leven: ‘Ik was zwervende’
27 januari 2026
Imca Marina (84) staat midden in het leven. Niet vanwege haar hoogbejaarde leeftijd, maar juist dankzij alles wat ze heeft meegemaakt. Wie haar ontmoet, merkt meteen dat stilstaan of rustig aan doen geen optie voor haar is. In Imca’s roerige bestaan is voortdurend beweging, nieuwsgierigheid en energie. Dat is niet alleen zichtbaar in hoe ze praat, maar ook in alles wat ze doet, onderneemt, leest en vertelt. “Die energie komt vanzelf,” zegt de Groningse zangeres in de Leeuwarder Courant. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat een artiest van 84 jaar nog zoveel levenslust heeft en iedere dag zoveel dingen omhanden heeft.
Jarenlang gevecht
Imca woont in Blaricum, in een huis waar boeken overal aanwezig zijn en waar dieren deel uitmaken van haar dagelijks leven. Dat ze in ’t Gooi is gaan wonen en haar Groningse geboortegrond enkele jaren geleden achter zich heeft gelaten, gaf de zangeres die ter wereld kwam als Hendrikje Bijl, een dubbel gevoel. Datzelfde geldt voor haar herinneringen aan Groningen: “Mooi en ook minder mooi. Ik ben gek op de gewone mensen daar. Maar dat ik er zo raar ben weggekomen… Het meest heeft mij gestoord dat ik geen enkele medewerking heb gehad van de provincie. Geen enkele medewerking.”
Imca doelt op haar monumentale boerderij in Midwolda, waar ze een trouwlocatie en horecagelegenheid uitbuitte. Het pand uit 1898 had te lijden gehad onder de aardbevingen in de provincie: “Ik heb jaren lang tegen instanties gevochten. Het ging me onder de huid zitten.” Toen ook nog haar man Stephen terugging naar zijn geboorteland Engeland, lukte het Imca niet meer om het enorme pand en het bedrijf draaiende te houden. “Mijn hele ziel en zaligheid lag in die boerderij en de tuin met al die mooie bomen. Maar dat ging niet meer. Je kunt zo’n zaak niet alleen runnen. Ik had veertien man personeel, dat deed helemaal zeer.”
Rottijd
Achteraf zegt Imca dat ze nooit in dat horeca-avontuur had moeten stappen: “Ik ben natuurlijk geen horecavrouw. Al deed ik het allemaal goed, hoor. Ik kom prachtig decoreren en ik zorgde dat mensen zich op hun gemak voelden. Ik vond het leuk om gastvrouw te zijn, dat ben ik ook altijd geweest. Maar ja, dan ben je er nog niet, hè. Je moet ook zakelijk zijn. Mijn zoon Floris, dat is een goede horecaman. Daar neem ik m’n petje voor af.”
Floris is de eigenaar van het goedlopende strandpaviljoen ‘Sjoerd’ op Ameland. In de voor Imca moeilijke tijd rondom de afwikkeling van haar problemen, stond hij haar bij. Zo kon Imca uiteindelijk zonder schulden vertrekken uit Groningen, maar wel met lege handen. Terugkijkend op die rottijd: “Ik was zwervende. Ik dacht waar kom ik nu terecht? Ik ben eerst in mijn huisje op Ameland gaan zitten. Mijn zoon troostte me. Hij zei: ‘Het komt allemaal goed. Rust hier maar lekker even uit. Je hebt de tuin, de kleinkinderen, twee lieve jongetjes.’ Nou, toen pakte ik het ook zo weer op.”
Foto: AJDJ
Uit andere media
