Loes Haverkort over verlies: ‘Mijn vader was alles voor me’

Tekst: Andries Jelle de Jong

29 maart 2026

Voor Loes Haverkort is rouw geen afgesloten hoofdstuk. Het verlies van haar vader ligt al jaren achter haar, maar het verdriet beweegt met haar mee.

Die ervaring vormt voor Loes Haverkort de basis van haar boek ’Troost’, een klein, handzaam werk dat geen antwoorden wil geven, maar ruimte wil bieden voor verdriet en alles wat daarbij komt kijken.

Ernstige hartkwaal

Loes Haverkort was pas twintig jaar oud toen haar vader overleed, hij was toen 49. In ’MAX Magazine’ vertelt ze: “Ik was twintig toen mijn vader overleed. Het gemis is er niet meer elke dag, maar als ik aan hem denk, kan het soms nog steeds voelen alsof het gisteren is gebeurd. Hij was alles voor me. Het was mijn vader, dus hij was natuurlijk mijn grote held.” Zijn overlijden kwam niet onverwacht. Hij leed al jaren aan een ernstige hartkwaal en leefde in feite in geleende tijd. Uiteindelijk overleed hij aan een hartstilstand, na een lange periode van ziekenhuisbezoeken. “Altijd troostte hij me. ‘Het komt allemaal goed, meisje.’ Maar opeens was het voorbij toen zijn hart het begaf.”

Kijk op het leven

Dat verlies veranderde Loes Haverkort voorgoed. Tijdens haar tijd op de toneelschool verschoof haar houding merkbaar. “Na zijn dood had ik tijdens audities zoiets van: take it or leave it. Dit is wie ik ben.” Die verandering werkte in haar voordeel. “Ze zeiden: ‘Nu zien we je pas écht.’ Ik ben er een betere actrice door geworden.” Tegelijk bracht het ook onzekerheid. “Ik was het vertrouwen in het leven kwijtgeraakt.”

Boos worden

Rouw bleek voor Loes Haverkort geen rechte lijn. In eerste instantie probeerde ze alles te accepteren, maar later kwam de boosheid alsnog. “Later kon ik boos worden op het feit dat hij er niet meer is. En ook op hem, omdat hij een Bourgondisch leven bleef leiden.” Toch kijkt ze met mildheid terug. “Hij heeft het leven wel ten volle geleefd, alleen wat korter.”

Huilen

Met haar boek wil Loes Haverkort anderen helpen die met verlies te maken krijgen. Ze ziet hoe ingewikkeld rouw kan zijn, ook voor de omgeving. “Rouwen kan soms een heel eenzaam proces zijn. Niet iedereen kan huilen, terwijl dat juist zo op kan luchten.” Voor haar is één ding duidelijk: “Een rouwproces is misschien wel een proces voor de rest van je leven.”

Foto: NL Beeld