Na haar eerste bevalling wil Emma Wortelboer het anders: ‘Ruk het gewoon open’

Tekst: Evelien Berkemeijer

13 augustus 2026

Emma Wortelboer (29) kijkt met een goed gevoel terug op de geboorte van dochter Mia (2), maar bij haar tweede bevalling wil ze één ding anders aanpakken. De presentatrice kiest deze keer namelijk voor een andere vorm van pijnbestrijding.

In de nieuwe ‘LINDA.mini’ vertelt Emma Wortelboer openhartig over haar zwangerschap en de komst van haar tweede dochter. Angst voor de bevalling heeft ze nauwelijks. De ervaring met Mia smaakte zelfs naar meer, al duurde vooral die allerlaatste centimeter haar destijds veel te lang.

Lees ook Emma Wortelboer onthult haar salaris: ‘Gênant hoog’

Zes uur voor die laatste centimeter

Mia was tijdens de bevalling een sterrenkijker, waardoor er iets meer risico was. Daar kreeg Emma op dat moment zelf weinig van mee. “Mia was een sterrenkijker, dus ze kwam met iets meer risico, maar dat kreeg ik amper mee. Ik had een remifentanil-pompje, waardoor ik lekker lag te spacen. Alleen die laatste centimeter duurde verschrikkelijk lang, zes uur of zo. Wat boeit die laatste centimeter, ruk het gewoon open, dacht ik.”

Toen ze uiteindelijk mocht persen, voelde dat voor Emma vooral als een opluchting. “Toen ik eenmaal mocht persen was ik zo blij dat ik eindelijk iets mocht doen! Lars stond met een washand en een appelsapje naast me en wist ook nog heel mooie foto’s te maken. Die verloskundige zei natuurlijk alleen maar dat ik er bijna was en alles goed ging, maar aan Lars merkte ik echt hoever ik was. Ik zat in zo’n hyperfocus, er was op dat moment niks anders op de wereld behalve hij en ik.”

Tekst gaat verder onder bekendmaking eerste zwangerschap.

Volgende keer een ruggenprik

Ondanks de lange laatste fase kijkt Emma positief terug op haar eerste bevalling. Daardoor ziet ze ook niet op tegen wat haar straks opnieuw te wachten staat. Wel heeft ze besloten om deze keer voor een ruggenprik te gaan.

“Als ik eenmaal bezig ben, denk ik vast what the fuck – maar dat merk ik dan wel. Ik kan mezelf heel slecht bang maken. Zorgen hebben over dingen die nu niet aan de hand zijn: dat doet mijn brein niet. Wel wil ik deze keer een ruggenprik. Ik heb de vorige keer de ene variant gehad, nu ben ik wel benieuwd naar de volgende ervaring. En waarom zou ik eigenlijk die pijn moeten doorstaan?”

Weinig ruimte voor onzekerheid

Die nuchtere houding heeft Emma ook in haar moederschap. Ze laat zich naar eigen zeggen weinig leiden door de vele adviezen en verwachtingen die online voorbijkomen. “Eigenlijk ben ik nooit onzeker of ik het wel goed doe – idem voor toen ik zwanger was. In de middeleeuwen baarden vrouwen ook, dus waarom zou ik het dan niet kunnen? Als ik zie hoe hoog sommige momfluencers de lat leggen, denk ik vooral: vermoeiend. Mijn algoritme zit nu vol met moeders die een tweede krijgen, maar ik trek me weinig aan van alle adviezen.”

Opnieuw een meisje

Emma en haar vriend Lars verwachten hun tweede dochter. Een jongetje had ze eveneens leuk gevonden, maar ze kijkt vooral uit naar de bijzondere band die haar dochters mogelijk met elkaar krijgen. “Zo’n klein piemeltje had ik ook wel leuk gevonden. Ik kom zelf uit een gezin van drie meiden en zei al tegen mijn zussen: ‘Onze familie is een heksenkring’. Ik gun Mia wat ik heb met mijn zussen. Het is fijn om mensen te hebben die je ouders kennen zoals jij ze kent. Misschien gaan mijn dochters elkaar wel haten, maar dan nóg hebben ze iemand met wie de band uniek is.”